Papież Jan Paweł II jednoznacznie podziękował Pani Fatimskiej za cud ocalenia swojego życia 13 maja 1982 r. w słowach: „Tak więc przybywam tu dzisiaj, gdyż dokładnie tego samego właśnie dnia ubiegłego roku na Placu św. Piotra w Rzymie, podjęto próbę zamachu na życie Papieża, co w tajemniczy sposób zbiegło się z rocznicą pierwszego objawienia w Fatimie, które miało miejsce 13 maja 1917 r. Wydaje mi się, że w zbieżności tych dat rozpoznaję szczególne wezwanie, by przybyć na to miejsce. Tak więc, jestem tu dzisiaj. Przybyłem, by podziękować Bożej Opatrzności tu, w tym miejscu, które Maryja zdaje się wybrała dla siebie w sposób szczególny”.

Papież, przebywając jeszcze w szpitalu, skojarzył sobie tę zbieżność dat: zamachu na jego życie i pierwszego objawienia fatimskiego. Natychmiast zapoznał się z dokumentacją fatimską i po dokładnej analizie odczytał w pełni Boży szyfr oraz zamysł wobec jego osoby. „Za przyczyną Matki Bożej życie zostało mi na nowo darowane” – stwierdził i dodał: „Zrozumiałem, że jedynym sposobem ocalenia świata od wojny, ocalenia od ateizmu, jest nawrócenie Rosji zgodnie z orędziem z Fatimy”. Papież, mając świadomość ocalenia swojego życia przez Matkę Bożą Fatimską, wiedział, że życie to zostało mu darowane po to, by wypełnił Jej żądanie.