Kochani mali misjonarze, dziewczęta i chłopcy, posyłam was w imię Chrystusa, abyście byli Jego świadkami każdego dnia, w każdej chwili i każdej sytuacji. – tymi słowami bp Jan Piotrowski posłał uczestników Misyjnego Synodu Dzieci na misyjne drogi życia.
Synod odbył się 17 września w kampusie Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Uczestniczyły w nim delegacje dzieci zaangażowanych w ogniska misyjne z 33 diecezji. Naszą diecezję reprezentowało dwoje dzieci z parafii Grodzisk koło Siemiatycz, Weronika Zaremba i Szymon Derewońko. Opiekunką delegatów była pani Agnieszka Derewońko, mama Szymona i ks. Mirosław Puchacz, dyrektor PDM Diecezji Drohiczyńskiej.
Synod rozpoczął się od powitania uczestników przez władze Katedry Misjologii UKSW, z ks. prof. Jarosławem Różańskim, dyrektorem Zakładu Dialogu Kultur i Religii na Wydziale Teologicznym UKSW na czele. Profesorowie przedstawili uczelnię i życzyli owocnego spotkania synodalnego.
Mali misjonarze, śpiewając hymn Synodu, przeszli do Auli Jana Pawła II, gdzie dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych ks. Maciej Będziński wraz z sekretarz krajową PDMD s. Moniką Juszką RMI dokonali otwarcia wydarzenia. Zaprosili oni dzieci do świętowania stulecia papieskości Dzieła Misyjnego Dzieci i do podzielenia się doświadczeniem animacji misyjnej. Siostra Roberta Tremarelli AMSS, sekretarz generalny PDMD z Watykanu, podziękowała polskim dzieciom z ognisk PDMD za zaangażowanie w pomoc dzieciom na wszystkich kontynentach. Nawiązała do charyzmatu Dzieła, powiedziała, że: – Jesteśmy papiescy, to znaczy, że mamy być takim mostem pomiędzy szkołą, parafią, rodziną a Kościołem na całym świecie. Zapraszam was, żebyście byli świadkami Chrystusa w swoich miejscach życia i przyciągali innych do głoszenia Ewangelii w świecie. Dziękuję wam bardzo za wsparcie, które dajecie dziełu misyjnemu Kościoła przez waszą modlitwę, przez wasze świadectwo i ofiary, które składacie.
Uczestnicy synodu zostali podzieleni na 10 grup, w których mieli możliwość opowiedzenia tego, co dla misji już robią w swoich parafiach i zastanowić się, jak jeszcze bardziej można ożywić ducha misyjnego w diecezjach.
Dzieci uczestniczyły we Mszy św. w kościele w Lasku Bielańskim, której przewodniczył nuncjusz apostolski abp Salvatore Pennacchio. Podziękował on polskim dzieciom za troskę o rozwój Kościoła na całym świecie, a szczególnie na terenach misyjnych. Nawiązując do Ewangelii, wezwał uczestników, aby byli dobrą glebą dla ziarna Ewangelii, aby jego owoce przekazywali innym, ponieważ pragnieniem Pana Jezusa jest zbawić wszystkich.
Następnie na placu obok budynku UKSW na uczestników synodu czekali misjonarze i wolontariusze misyjni, którzy przybliżyli kultury ludów, wśród których posługują lub posługiwali. Byli też saperzy z prawdziwą „wojskową ścieżką”, strażacy z wozem strażackim, policja z kolegą „komisarza Alexa” i inni ciekawi goście.
Po tych różnorodnych atrakcjach odbył się flash mob, podczas którego uczestnicy synodu zatańczyli i wyrazili gestami słowa hymnu synodalnego „Z Ojcem Świętym budzimy do misji”.
Spotkanie zakończyło się Koronką do Miłosierdzia Bożego. Po modlitwie bp Jan Piotrowski – Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji posłał uczestników z zadaniem ożywienia ducha misyjnego i działalności misyjnej dzieci w swoich parafiach i diecezjach. Nasi delegaci otrzymali świecę koloru czerwonego oraz wylosowali 18 dzień miesiąca, aby tego dnia każdego miesiąca modlić się za misjonarzy i mieszkańców kontynentu amerykańskiego.
Teraz, nasi delegaci na Misyjny Synod Dzieci, będą mogli podzielić się swoimi przeżyciami i wrażeniami z innymi dziećmi naszej diecezji podczas Diecezjalnego Kongresu Misyjnego Dzieci, który odbędzie się w Drohiczynie 22 października.
Dzieci przygotowują się do synodu od kilku miesięcy
Proszę zobaczyć, że na logo, trwającego od 2021 r. synodu w Kościele, na samym przedzie pochodu zostały umieszczone dzieci – zwraca uwagę s. Bożena Najbar, klawerianka.
Już w sobotę 28 października w Krakowie odbędzie się centralne wydarzenie Misyjnego Synodu Dzieci pod hasłem: „Jezus jest Drogą, Prawdą, Życiem”.
Bazylika Santa Maria Maggiore – najważniejsza świątynia dedykowana Matce Bożej
Wśród wielu uroczystości, świąt i wspomnień Najświętszej Maryi Panny, jakich wiele jest w ciągu roku liturgicznego, dowolne wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi jest nieco zapomniane, już przez sam fakt, że jest ono dowolne. Święto imienia Maryi zaczęto obchodzić w Hiszpanii, ale dopiero po zwycięstwie odniesionym przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem, 12 września 1683 r. papież bł. Innocenty XI, na wniosek polskiego króla rozciągnął jego obchód na cały Kościół katolicki. Zgodnie z tradycją i żydowskim zwyczajem Matka Boża cztery dni po swoim urodzeniu otrzymała imię Maryja. Ponieważ Jej urodziny obchodzimy 8 września, stąd 12 września przypada wspomnienie nadania Najświętszej Dziewicy imienia Miriam. To hebrajskie imię oznacza „być pięknym lub wspaniałym”, zaś w języku aramejskim, którym posługiwano się w Palestynie w czasach Jezusa i Maryi, imię to występuje w znaczeniu „Pani”. Gdy zsumujemy znaczenia tego imienia w języku hebrajskim i aramejskim, otrzymamy tytuł „Piękna Pani”. Zatem Maryja to „Piękna Pani”, i tak jest ona nazywana od najdawniejszych czasów. Potwierdziły to badania archeologiczne przeprowadzone w Grocie Nazaretańskiej pod kierownictwem o. Bellarmimo Bagattiego. Największą niespodzianką było wydobycie kamienia z napisem: EMAPIA. To skrót greckiego wyrażenia: „Chaire Maria” (Bądź pozdrowiona, Maryjo). To jedne z najstarszych dowodów czci oddawanej Maryi, Matce Bożej. Po przeprowadzeniu zaś wnikliwych badań archeolodzy doszli do wniosku, że znaleziska te są fragmentami najstarszej świątyni chrześcijańskiej w Nazarecie. Znaleziono tam również dwa inne napisy z końca I wieku. Drugi z nich zawiera dwa słowa: „Piękna Pani”. Kiedy czytamy relacje osób widzących Matkę Bożą, np. św. Katarzyny Labouré, św. Bernadety Soubirous czy Dzieci z Fatimy, wszystkie te osoby nazywają Maryję Piękną Panią. Przejdźmy teraz do samego wspomnienia Najświętszego Imienia Maryi. Wyżej powiedziano, że bł. Innocenty XI wspomnienie to rozciągnął na cały Kościół na wiosek naszego Króla Polski. W 1683 r. potężna turecka armia groziła całej Europie, w tym Stolicy Apostolskiej. Pewny siebie Sułtan Mehmed IV rozmyślał, jak to uczyni z Bazyliki św. Piotra stajnię dla swoich rumaków. Wydawało się, że nie ma już ratunku ani dla oblężonego Wiednia i całego chrześcijaństwa. W tym ciężkim położeniu bł. Innocenty XI wysłał posła do Jana III Sobieskiego z prośbą, aby pośpieszył na odsiecz, podobne poselstwo wysłał cesarz austriacki. Jednak Sejm, mając na uwadze pusty skarb i wyczerpany wojnami kraj, wahał się. Wtedy to spowiednik króla św. Stanisław Papczyński dzięki Maryi ostatecznie przekonał króla oraz sejm. Matka Boża ukazała się św. Stanisławowi i zapewniła o zwycięstwie. Kazała iść pod Wiedeń i walczyć. Założyciel Marianów wystąpił wobec króla, senatu, legata papieskiego i przemówił tymi słowami: „Zapewniam cię, królu, Imieniem Dziewicy Maryi, że zwyciężysz i okryjesz siebie, rycerstwo polskie i Ojczyznę nieśmiertelną chwałą”. Sobieski idąc na odsiecz Wiednia, zatrzymał się na Jasnej Górze. Wstępował też po drodze do innych sanktuariów maryjnych, aby błagać Maryję o pomoc. 12 września Sobieski przed bitwą uczestniczył w dwóch Mszach św., w tej drugiej służąc bł. Markowi d’Aviano jako ministrant. Przystąpił do Komunii św. i leżąc krzyżem, wraz z całym wojskiem ufnie polecał się Matce Najświętszej. Chcąc, aby wszystko działo się pod Jej znakiem, dał rycerstwu hasło: „W imię Panny Maryi – Panie Boże, dopomóż!”. Polska jazda z imieniem Maryi na ustach ruszyła do ataku, śpiewając „Bogurodzicę”. Armia turecka licząca ok. 200 tys. żołnierzy uciekała przed 23 tys. polskiej jazdy. Atak był tak piorunujący i widowiskowy, że wojska cesarza austriackiego opóźniły swoje uderzenie, żeby podziwiać szarżę naszej husarii. Tego dnia zginęło 25 tys. Turków, a Polaków tylko jeden tysiąc.
Trzysta lat modlitwy, chrztów, ślubów, pierwszych Komunii i spowiedzi. Barokowy kościół św. Jana Nepomucena w Bychowie świętuje jubileusz. Podczas uroczystej Eucharystii bp Maciej Małyga przypomniał, że te mury są świadkami historii kolejnych pokoleń.
Co mogłyby opowiedzieć, gdyby potrafiły mówić? O modlitwach, które przez trzy stulecia wznosiły się tutaj do Boga. O chrztach, ślubach i pierwszych Komuniach. O spowiedziach i chwilach, w których człowiek po prostu przychodził do świątyni, szukając Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
