Przemyska Caritas po raz kolejny zorganizowała wigilijną kolację dla ludzi ubogich, bezdomnych i samotnych. Wydarzenie odbyło się w restauracji „Perła”, przy Dworcu PKP w Przemyślu.
Spotkanie 23 grudnia rozpoczęło słowo powitania dyrektora Caritas – ks. prał. Artura Jańca, który wszystkim obecnym złożył świąteczne życzenia. Następnie abp Adam Szal pozdrowił zgromadzonych, przewodniczył modlitwie, pobłogosławił opłatki oraz przygotowane posiłki. Tradycyjnie też zebrani podzieli się opłatkiem i złożyli sobie świąteczne życzenia.
Po modlitwie i życzeniach wszyscy zasiedli do stołów. Dla potrzebujących przygotowano typowe potrawy wigilijne: barszcz z uszkami, pierogi, kapustę z grochem, rybę oraz słodkości. W spotkaniu w Przemyślu wzięło udział ok. 300 osób. Każdy uczestnik spotkania otrzymał także paczkę żywnościową. Łącznie w ostatnich dniach przemyska Caritas przekazała dla potrzebujących na terenie naszej archidiecezji 2 tys. paczek z żywnością długoterminową.
Jak zawsze nieocenioną pomocą i wielkim zaangażowaniem w niniejszych inicjatywach wykazali się pracownicy przemyskiej Caritas, liczni wolontariusze oraz sponsorzy, w tym firma SELGROS. Za okazane serce, trud i zaangażowanie na rzecz potrzebujących wyrażamy wszystkim słowa wielkiej wdzięczności i uznania.
Reklama
– W tym roku w Wigiliach Caritas uczestniczyło 22 tys. osób. To ogromne przedsięwzięcie, dlatego pomagało nam 2100 wolontariuszy. Nakrywali do stołu, posługiwali i przede wszystkim dzielili się swoją obecnością z osobami potrzebującymi – powiedziała Małgorzata Jarosz-Jarszewska, zastępca Caritas Polska.
Wigilie Caritas odbyły się aż w 90 miastach w całej Polsce – to więcej niż w ubiegłym roku. Największe spotkania wigilijne miały miejsce w Bydgoszczy, Poznaniu, Krakowie, Szczecinie, Lublinie, Kielcach, Łomży, Koszalinie, Radomiu, Skarżysku-Kamiennej i Sosnowcu.
W diecezjach Wigilie Caritas odbywały się dla różnych grup podopiecznych. To spotkania we wspólnotach i placówkach, w których na co dzień Caritas diecezjalne udzielają pomocy. Wigilie organizowała także Caritas Polska – w minionym roku zaprosiła na nie seniorów i podopiecznych warszawskiego Centrum Pomocy Migrantom i Uchodźcom.
Idea wydarzenia pochodzi z Poznania, gdzie od siedemnastu lat ubodzy gromadzą się na wieczerzy wigilijnej na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich. Od 2017 r. Wigilia Caritas jest akcją ogólnopolską, organizowaną również w innych miastach Polski.
Dla uczestników śniadania przygotowano wielkanocne potrawy
Tradycyjnie w Wielką Sobotę, w jadłodajni Caritas w Przemyślu odbyło się śniadanie wielkanocne dla biednych, samotnych i bezdomnych.
Spotkanie rozpoczął ks. Artur Janiec, dyrektor Caritas Archidiecezji Przemyskiej, który przekazał zgromadzonym najlepsze życzenia świąteczne. Następnie okolicznościowe słowo skierował abp Adam Szal, zachęcając wszystkich do głębokiego przeżycia świąt i skorzystania z łask oraz darów wysłużonych przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
VIII Diecezjalna Piesza Pielgrzymka Pokutna z Ośna Lubuskiego do Górzycy
IX Diecezjalna Piesza Pielgrzymka Pokutna z Ośna do Górzycy wyruszy w sobotę 26 września 2026 pod hasłem "Uczniowie - misjonarze".
Pielgrzymka odbywa się na rozpoczęcie obchodów 750-lecia przeniesienia siedziby Biskupstwa Lubuskiego z Lubusza do Górzycy. Pokutą obejmujemy współczesne problemy osobiste, rodzin, narodu i świata, odnośnie których Matka Boża wzywa do podjęcia modlitwy i pokuty w licznych objawieniach do dziś aktualnych, a szczególnie chcemy podjąć ekspiację za grzechy popełniane w naszej Ojczyźnie przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi i Jej Niepokalanemu Poczęciu oraz niesłuszne pomówienia, oskarżenia i szyderstwa wobec wiary i Kościoła powszechnego, zwłaszcza św. Jana Pawła II i pasterzy Kościoła świętego (kardynałów, biskupów i kapłanów).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
