Miłośnik samotności
Jako biskup zaangażował się w dzieło wewnętrznej odnowy Kościoła.
Piotr Damiani urodził się w Rawennie. Kształcił się w mieście Faenza, a następnie w Parmie. Około 1034 r. osiadł w klasztorze w Fonte Avellana. W 1057 r. przyjął nominację na kardynała biskupa Ostii. Podjął się reformy Kościoła. W tamtym czasie jednymi z problemów, które dręczyły wspólnotę Kościoła, były symonia i inwestytura. Piotrowi Damianiemu zależało na uwolnieniu wspólnoty Kościoła od takich zależności. Jako wielki znawca Biblii i Ojców Kościoła oraz znakomity prawnik kanonista był też wielokrotnie legatem papieskim na synodach i pełnił funkcję mediatora w trudnych sprawach. Zawsze było mu jednak bliskie życie pustelnicze. Napisał Regułę, w której mocno uwydatnił „rygor eremu”: mnich miał prowadzić w ciszy życie modlitwy, dziennej i nocnej, stosować długie i surowe posty i zawsze być posłusznym przeorowi. Należał do grona kontynuatorów dzieła św. Romualda z Camaldoli, którego życie duchowe opisał w Żywocie Romualda.
CZYTAJ DALEJ
