Reklama

Konsekracja kościoła w Jadachach

Pomnik wiary

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Historia każdej parafii zapisuje się codziennie modlitwą wspólnoty, sprawowaniem sakramentów świętych, cierpieniem i radością, w które wpisują się pojedyncze narodziny, śmierć, wielkie wydarzenia, rocznice, małe radości i smutki, które w jednym miejscu - jak w soczewce - skupiają się w świątyni. Obok prastarych wyrastają w każdym środowisku nowe kościoły - świadectwo wiary, wyrzeczenia, pobożności ludzi.

Historię zaczęto pisać 25 lat temu

Reklama

Jadachy w gminie Nowa Dęba historię swojej świątyni i parafii zaczęły pisać 25 lat temu, chociaż jako miejscowość przez kilka stuleci należały najpierw do Miechocina, a od 1924 r. do Chmielowa. Jeszcze przed II wojną światową, jak wspomina się w Jadachach, istniało pragnienie budowy własnego kościoła, ale w ówczesnej rzeczywistości było to dość trudne. W 1968 r. powstał tutaj punkt katechetyczny - miejsce sprawowania Mszy św. w pierwsze piątki miesiąca, a marzenia o własnym kościele sięgają czasów ks. Mariana Kondysara - proboszcza w Chmielowie, który rozpoczął budowę świątyni w Jadachach.
Serca mieszkańców Jadachów zapaliły się mocniej po pierwszej pielgrzymce Jana Pawła II do ojczyzny - już 20 maja 1982 r. bp Tadeusz Błaszkiewicz poświęcił plac pod budowę kościoła, na który w dwa miesiące później Jadachy otrzymały oficjalną zgodę od władz państwowych. Ten sam rok 1982 przyniósł jesienią uroczystość poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego, a zapał i zaangażowanie mieszkańców spowodowały, że bp Ignacy Tokarczuk 14 czerwca 1983 r. erygował tutaj samodzielną parafię, której patronem został św. Maksymilian Maria Kolbe. Nowa parafia otrzymała pierwszego proboszcza - ks. Zygmunta Wandasa, z którym z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc budowę kończono, nową świątynię uposażano i przyozdabiano. Już na uroczystość Chrystusa Króla - 20 listopada 1983 r. odprawiono w nowym kościele pierwszą Mszę św., a dwa lata później, 13 października 1985 r. bp Ignacy Tokarczuk poświęcił nową, gotową świątynię.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wszystko, co tutaj zaistniało, to zasługa parafian

Od 16 października 1993 r. proboszczem w Jadachach jest ks. Jan Niemiec. W 50. rocznicę swoich urodzin, podczas odpustu parafialnego na św. Maksymiliana zorganizował uroczystość konsekracji kościoła, przeżywając z całą parafią to wydarzenie - jubileusz parafii, jubileusz własny, uroczystą konsekrację i odpust parafialny.
Jak podkreślał, witając bp. Edwarda Frankowskiego, ks. Jan Niemiec: „wszystko, co tutaj zaistniało w czasie tych 25 lat, to zasługa ofiarności i wyrzeczenia parafian, którym za to pragnę podziękować. Całkowicie wyposażona świątynia, obejście wokół niej, nowy marmurowy ołtarz i ambonka, nagłośnienie i wysokiej klasy organy kościelne - to wszystko wasz trud, wasza wiara, która Bogu oddać umie aż tyle. Dzisiaj pragniemy oddać Bogu na własność tę świątynię poprzez uroczysty akt konsekracji i jednocześnie podziękować kapłanom, którzy rozpoczynali historię tutejszej parafii: ks. Kondysarowi - ówczesnemu proboszczowi w Chmielowie, który rozpoczął budowę tej świątyni, ks. Wandasowi - pierwszemu proboszczowi Jadachów”.

By to miejsce upiększane było modlitwą

Bp Edward Frankowski, gratulując parafianom tak pięknej świątyni, zachęcał w czasie homilii, aby to miejsce upiększane teraz było wielką modlitwą i wiarą każdego z mieszkańców parafii: „Abyście tutaj wspólnie mogli dokonywać wielkich dzieł, by wasza świątynia stawała się dla was przedsionkiem nieba, szkołą wiary, nadziei, miłości, bo to owoc waszej współpracy, waszego trudu i wyrzeczenia. Pomnik wiary waszej, duma wasza, symbol dążenia do zbawienia”. „Macie takiego wielkiego i cudownego Patrona, od którego uczcie się bardziej kochać, mocniej wierzyć i tak jak on przemieniać waszą codzienność poprzez ogromne zaufanie do Boga i do Niepokalanej Matki”.
Po kazaniu miał miejsce obrzęd konsekracji ołtarza i ścian świątyni - widoczny znak oddania tego miejsca na wyłączną własność Bogu. W uroczystości konsekracji brali udział księża rodacy, księża z dekanatu z dziekanem z Nowej Dęby - ks. prał. Mieczysławem Wolaninem oraz wielka liczba mieszkańców Jadachów i przybyłych na tę uroczystość gości.

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. Przemysław Śliwiński kończy pełnienie funkcji rzecznika Archidiecezji Warszawskiej

2026-03-03 14:31

[ TEMATY ]

Archidiecezja Warszawska

Archidiecezja Warszawska

Ks. Przemysław Śliwiński zrezygnował z pełnienia funkcji rzecznika Archidiecezji Warszawskiej. Jego następca zostanie ogłoszony w najbliższym czasie.

Informujemy, że 1 kwietnia 2026 roku ks. Przemysław Śliwiński zakończy pełnienie funkcji rzecznika Archidiecezji Warszawskiej.
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostny Kadr z Niedzielą #12

2026-03-03 09:23

screen YT

Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.

Zamknij X
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję