W Polsce nakładem Edycji Świętego Pawła ukazała się książka „Wspomnienia egzorcysty. Moje życie w walce z Szatanem” - nowe dzieło ks. Gabriele Amortha, najbardziej znanego na świecie egzorcysty. Ten włoski paulista opowiada Marco Tosattiemu o swojej drodze życiowej, o walce, jaką już od 24 lat prowadzi z Szatanem. Książka nie jest klasycznym wywiadem, ale zachowuje styl opowieści przeplatanej przywołaniem najtrudniejszych przypadków opętań oraz świadectwami osób. Światową popularność książka zdobyła dzięki niezwykłej szczerości ks. Amortha, który m.in. odkrywa własną prawdę o działaniu Złego oraz zdradza tajemnicę, dlaczego Szatan tak bardzo nienawidzi Jana Pawła II. We wstępie do wydania polskiego ks. Amorth pisze: „Jeszcze za życia Jana Pawła II, podczas odprawiania egzorcyzmów, bardzo często przywoływałem przykład osoby Papieża i jego modlitwy. Wówczas wywoływało to wielką furię demonów. Ich wściekłość była jeszcze większa, kiedy przyzywałem wstawiennictwa Jana Pawła II już po jego śmierci. Dlaczego? To pytanie postawiłem również demonom i otrzymałem od nich dwie różne odpowiedzi. Pierwsza odpowiedź brzmiała następująco: «Ponieważ zburzył on wszystkie moje plany». Myślę, że Szatanowi chodziło o znaczny udział Papieża w upadku komunizmu. Innym razem demon odpowiedział: «Ponieważ zabrał mi rzeszę młodzieży»”.
To kolejna książka Edycji Paulińskiej pozwalająca zrozumieć, jak niebezpieczne są wszelkie formy okultyzmu, jak wielkim zagrożeniem jest powszechnie spotykane bagatelizowanie oddziaływania Szatana we współczesnym świecie. Edycja Świętego Pawła do tej pory wydała trzy książki ks. Amortha: „Wyznania egzorcysty”, „Nowe wyznania egzorcysty”, „Egzorcyści i psychiatrzy”.
Ks. Gabriele Amorth, „Wspomnienia egzorcysty. Moje życie w walce z Szatanem”. Rozmowę prowadzi Marco Tosatti. Edycja Świętego Pawła, ul. św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa, tel. (34) 362-06-89; fax (34) 362-09-89, www.edycja.pl.
Chwała objawi się dopiero przed Obliczem Boga. W każdym z nas jest ona wyciśnięta, jednak może zostac przysypana warstwami ciemności, które trzeba usunąć. Obecna przeciętność i rozpacz z powodu uporczywych porażek nie muszą być ostateczne; Boży plan wobec nas jest nieskończenie piękny - mówił bp Erik Varden w siódmej nauce rekolekcji wielkopostnych, głoszonych dla Papieża i Kurii Rzymskiej.
Kiedy Jezus wyjaśnił, co znaczy trwać przy Nim i wejść do Królestwa, ku któremu wskazywał, „wielu spośród Jego uczniów wycofało się i już z Nim nie chodziło”. Nie chcieli przyjąć Jego nauki o realizmie sakramentalnym, nierozerwalności małżeństwa i konieczności Krzyża.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP na "Concorde" w Paryżu
Luty 2026 r. to ważny czas w historii polskiego duszpasterstwa poza granicami Polski. To właśnie 17 lutego 1836 r. uważa się za symboliczny moment powstania najstarszej na świecie Polskiej Misji Katolickiej we Francji. Mija zatem 190 lat dziejów instytucji, której pomysłodawcą i inicjatorem był wieszcz narodowy Adam Mickiewicz, a dla której rozwoju znaczące zasługi mieli również Zmartwychwstańcy.
Mickiewicz postanowił powołać do życia zgromadzenie zakonne, które objęłoby opieką duchową Polaków na ziemi francuskiej, licznie przybyłych nad Sekwanę szczególnie w ramach Wielkiej Emigracji po upadku Powstania Listopadowego. Jako bezpośredniego twórcę zgromadzenia wskazał Bogdana Jańskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
